از نجیب تا سایه؛ روایتی شخصی از روانشناسی یونگ
در سالهای نوجوانی، تخلص «نجیب» را برای خود برگزیدم؛ زیرا دوست داشتم انسانی شریف، مؤدب، متواضع، مطیع، خوشمشرب و کمگو شناخته شوم. اما حقیقت این بود که در ژرفای وجودم، انسانی دیگر زندگی میکرد؛ انسانی ناآرام، ملتهب، لجوج، سرکش و خشمگین. حتی در همان سالهای جوانی، رنجِ جانکاهِ زندگی چنان بر من سنگینی میکرد که روزی برای…
